امروز : یکشنبه 26 فروردین 1403 هجری شمسی , 4 شوال 1445 هجری قمری , 14 آوریل 2024 میلادی
**** شعار جهانی بهتر : بندگی خدا ، شاد کردن انسانها ، احترام به طبیعت ****
 
* * * قابل توجه بینندگان عزیز سایت جهانی بهتر : قسمت نظرات سایت راه اندازی شد . مدیریت سایت منتظر نظرات شما در پایان هر مطلب می باشد . ممنون * * * با دنبال کردن مطالب و معرفی سایت به دیگران انگیزه ما را در بهتر کردن امکانات سایت تقویت کنید * * *
 

مدیریت سایت

  previous  
 

دکتر محمد رضا امینیان

 
 

Dr.Aminian@jahanibehtar.com

 

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز661
mod_vvisit_counterدیروز442
mod_vvisit_counterاین ماه6404
mod_vvisit_counterکل بازدید1570992

آی پی شما : 44.201.97.224

مطالب

 

دفن انسان در زباله مشاهده در قالب PDF چاپ

خبر عجیبی نیست، یک مقام ارشد استانی هشدار می دهد که در صورت ادامه روند کنونی، استان گیلان تا ده سال آینده در میان زباله ها دفن خواهد شد. این کاملا درست است و نباید تعجب کرد چرا که هر شهروند در هر روز طبق گزارش همین مسئول، 850 گرم زباله تولید می کند و با توجه به جمعیت حدود 2/4 میلیونی استان، ما هر روز بیش از 1800 تن و در سال، 650 هزار تن و در ده سال شش میلیون و پانصد هزار تن زباله تولید و در حقیقت آن را روی خود می ریزیم، یعنی پس از ده سال روی هر نفر از ما بیش از 3000 کیلو زباله ریخته می شود و ریختن سه تن مواد روی یک نفر بجز معنی دفن شدن چه معنی دیگری می تواند داشته باشد؟

من تا پایان سخنرانی این کارگذار را از سایت های خبری خواندم ولی هیچ راه حلی بجز همان راه حل های تکراری که سال های سال است بیان می شود و حتما اجرائی و کارآمد نیست که روز به روز اوضاع جمع آوری و حذف زباله بدتر می شود، در صحبت های ایشان نبود. در اینگونه صحبت های متولیان امر هر چند از نقش مردم صحبت می شود ولی فقط به تفکیک زباله، کارخانه کمپوست، تامین بودجه و ... اشاره می شود ولی به راه حل اصلی که تنها راه حل است و بدون آن مشکل زباله به هیچ وجه حل نخواهد شد، اصلا اشاره نمی شود.

در مطالب قبلی همین سایت گفتم که ما باید یاد بگیریم که زباله تولید نکنیم و مقدار مواد مصرفی ما باید به اندازه ای تامین شود که باقیمانده نداشته باشد. برنج، نان، میوه، سبزی و هر خوراکی دیگری باید به مقدار لازم تهیه شود بطوری که در میان سطل زباله ما از اینگونه مواد موجود نباشد. آن مقدار از ضایعات مانند پوست میوه و ساقه سبزیجات که میماند آنقدر باید کم باشد که با ریختن درباغچه کوچک خانه در خاک آن جذب شود و به سطل زباله نرسد. از وسایل پلاستیکی باید خیلی کم آنهم بصورت مکرر استفاده شود و با یک بار استفاده در سطل زباله پرت نشود، مواد کاغذی و مقوائی نیز باید پس از استفاده مکرر که طول عمر استفاده از آنها باید خیلی طولانی باشد، به صورت زباله خشک بسیار بسیار کم و حداکثر ماهی یک بار تحویل مراکز بازیافت گردد. خلاصه اینکه متولیان امر با آموزشهای کاملا رایگان باید قبل از هرچیز این موضوع بسیار مهم که خودشان حتما باید عمل کنند را از طریق رسانه ها و حتی آموزش چهره به چهره و با کمال احترام به همه مردم آموزش دهند و مهارت عدم تولید زباله را در جامعه فراگیر سازند و به NGO های تخصصی این موضوع اجازه دهند تا در این زمینه ها تشکیل و کار کنند. اگر این اتفاق بیفتد و مقدار سرانه تولید زباله به کمتر از مثلا 50 گرم در روز برسد مقدار 125 تن زباله روزانه که عاری از زباله های تر بوده وزباله های خشک آن نیز کاملا تفکیک شده است، به یک ماده اولیه برای خیلی از صنایع تبدیل می شود و کارخانه ها حاضر به خرید آن نیز هستند و طرفین ماجرا یعنی تولید کننده اینگونه زباله ها و مصرف کننده های آن نفع می برند و آن موقع است که متولی امر، حرف از دفن نخواهد زد و تمام حرف او احیا و زندگی خواهد بود.

یک نکته دیگر در این گزارش بحث آلودگی آب و خاک استان بود. ایشان چهار عامل این آلودگی ها را پساب شهرک های صنعتی، سموم روانه شده از زمین های کشاورزی، فاضلاب های خانگی و شیرابه های مراکز دفن زباله اعلام کرده است که کاملا درست می باشد. پساب شهرک های صنعتی دو راه حل بیشتر ندارد اول به حداقل رساندن کارخانه در استان هائی که آب سطحی دارند و دوم سخت گیری در سیستم های فیلترینگ دفع پسماندهای کارخانجات. سموم کشاورزی هم فقط با ممنوع کردن استفاده از آن ها و مبارزه فیزیکی و بیولوژیک کاملا علمی با آفات از آلوده کنندگی آب و خاک دست برخواهد داشت. فاضلاب های خانگی نیز با تاسیس سپتینگ های کامل و مجزا برای هر خانه و آزاد کردن آب های تصفیه شده آن در اگوها از صحنه آلوده کننده های آب و خاک خارج می شود. در مورد شیرابه ها هم که در ابتدای همین مطلب توضیح دادم و با عدم تولید زباله مشکل حل خواهد شد.

در پایان، خواندن این مطلب را به آن کارگذار محترم و سایر متولیان این امور توصیه می کنم و از هر کس که این مطلب را می خواند و به این متولیان دسترسی دارد نیز خواهش می کنم این توصیه مرا به آن ها منتقل نماید.

نوشته شده توسط دکتر محمد رضا امینیان جمعه, 23 مرداد 1394 ساعت 13:22

نظرات 

 
نویسنده نظر : باران ------ عنوان نظر : گوش شنوا
جمعه 23 مرداد 1394 ، ساعت 18:11
با درود و سپاس از تلاش های همیشگی شما در راه آگاه سازی ، مشکل پسماندهای بیمارستانی نیز مصیبتی ست خصوصاً در بیمارستانهای تازه تاسیس که دفع فاضلاب در آنهابه شکل بسیار ابتدایی دیده شده ، بیمارستان بایستی محلی برای درمان بیماری باشد در حالیکه تاسیس آنها در طبیعت خود منبع آلودگیست ! ای داد از وقتی که منبع تولید زباله در افکارمان باشد
 
 
نویسنده نظر : فرنوش ------ عنوان نظر : زباله
شنبه 24 مرداد 1394 ، ساعت 08:53
ممنون از مطلب تون ، خیلی جای تاسف است که هیچ متولی امری حرفی از کاهش تولید زباله نمیزند حداکثر شعارشون همونطور که فرمودید تفکیک زباله ست که رعایت نمی شود و یا ندرتاً مردمی که اقدام به جمع آوری زباله ( بصورت خودجوش و به هر دلیلی) مینمایند ، میتوان گفت که آموزش در خصوص کاهش تولید زباله وجود ندارد.
 
 
نویسنده نظر : بابک ------ عنوان نظر : آینده
یکشنبه 25 مرداد 1394 ، ساعت 15:44
باتشکر- به این فکر میکنم که با این وضعیت نابسامان ( خشکسالی و ..) که متخصصین امر پیش بینی کردند تا حدود چند سال دیگه بدلیل کمبود یا قحطی آب بیش از نیمی از جمعیت کشور مجبور به مهاجرت خواهند شد ، دفن در زباله را و بی نهایت اقدامهایی که برعلیه طبیعت انجام داده و میدیم را فراموش کردند بگن ، اونوقت چه شود؟!
 

 

تمام حقوق مادی و معنوی متعلق به مدیریت سایت جهانی بهتر می باشد .

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است .