امروز : پنجشنبه 03 خرداد 1403 هجری شمسی , 14 ذي‌القعده 1445 هجری قمری , 23 می 2024 میلادی
**** شعار جهانی بهتر : بندگی خدا ، شاد کردن انسانها ، احترام به طبیعت ****
 
* * * قابل توجه بینندگان عزیز سایت جهانی بهتر : قسمت نظرات سایت راه اندازی شد . مدیریت سایت منتظر نظرات شما در پایان هر مطلب می باشد . ممنون * * * با دنبال کردن مطالب و معرفی سایت به دیگران انگیزه ما را در بهتر کردن امکانات سایت تقویت کنید * * *
 

مدیریت سایت

  previous  
 

دکتر محمد رضا امینیان

 
 

Dr.Aminian@jahanibehtar.com

 

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز215
mod_vvisit_counterدیروز417
mod_vvisit_counterاین ماه9687
mod_vvisit_counterکل بازدید1587350

آی پی شما : 3.215.16.238

مطالب

 

خلایق هرچه لایق مشاهده در قالب PDF چاپ

چرا انسان هایی هستند که می خواهند با کمترین کارکرد ممکن بیشترین رفاه را داشته باشند؟ می گویید چنین انسان هایی وجود ندارند؟ من به شما می گویم به دور و بر خود نگاه کنید، حتما به تعداد زیاد آدم هایی را می بینید که مقدار کار مفیدشان 20 دقیقه در روز هست ولی وقتی به نق زدن ها و غرغرشان گوش می دهید می بینید که مثل یک آدمی که 5-6 ساعت در روز کار مفید می کند انتظار دارد که در رفاه بوده و همه چیز اعم از پوشاک، خوراک، مسکن و تفریحات به مقدار زیاد در اختیارش قرار گیرد. اینکه ما انتظار داریم همه چیز ارزان و به وفور باشد جز این مفهوم، معنی دیگری ندارد وگرنه جامعه ای که آحادش درست و حسابی کار مفید انجام بدهد حتما با درآمد خوبی که دارد و تولیدات زیادی که وجود دارد دیگر ارزان و گران نمی کند و همه چیز در حد نیاز و با قیمت مناسب در اختیارش قرار می گیرد.

در یک جامعه چندین ملیونی وقتی همه و همه 6-5 ساعت در روز کار مفید انجام بدهند، تولیداتشان آن جامعه را اشباع می کند و نتیجه متوازن بودن تولیدات و مصارف، مناسب بودن قیمت ها است ولی اگر همه 20 دقیقه در روز کار مفید بکنند خوب پر واضح است که تولیداتشان از نظر کمیت و نیز کیفیت، برای جامعه کافی نیست و مصرف از تولید سبقت می گیرد و نتیجه، گران شدن همه چیز است و غر زدن در این شرایط کار بسیار ابلهانه ای است. به عنوان مثالی قابل درک امروز ما، کار کم باعث می شود برق کمی تولید شود و آن برق تولید شده کیفیت هم نداشته باشد و بنا براین نباید غر زد که چرا برق قطع می شود و چرا موقعی هم که وصل است ضعیف است و نیز نوسان دارد.

ابلهانه تر اینست که چنین مردمی بخواهند در سیاست گذاری ها و در نحوه تدبیر برای اداره کشور، نقش داشته باشند یعنی آنها بگویند که مملکت چگونه اداره بشود و همان هم بشود. مردمی که با کم کار کردن نتوانند کشور خود را بی نیاز بکنند یعنی یا مایحتاج خود را تولید بکنند و یا تولیدات اضافه را صادر بکنند و کالاهایی که نمی توانند تولید بکنند وارد نمایند و در نتیجه دست شان به این طرف و آنطرف و این متولی و آن متولی دراز باشد که برای رفع نیازهای من کاری بکنید چگونه توان و انتظار این را دارند که نحوه رفع نیاز ها را آنها به حکومت دیکته بکنند. مردمی می توانند این را دیکته بکنند که خودشان و تولیداتشان و به زبان بسیار ساده ولی علمی، مالیاتشان کشور را بگرداند. کسانی که نگاهشان به دست دیگران است مطمئن باشند که نقشی در تدبیر امورات نخواهند داشت و با سر دادن چند شعار در خیابان مشکلشان برطرف نمیشود. در جهت کاملا عکس، مردمی که با 6-5 ساعت کار در شبانه روز دیگر دست شان به طرف خودشان و چشمشان به فکر و دست های پرتوان خودشان است، حتما اداره کشور با نظر آن ها انجام می شود و در این تردیدی نیست و این همان ضرب المثل ما است که خلایق هرچه لایق.

لیاقت و شایستگی انسان های تنیل و کوته فکر آنست و لیاقت و شایستگی انسانهای کاری و متفکر این و هیچ اعتراضی هم معقول نیست. اگر غیر از این بود و همه جوامع اعم از جوامع با انسان های فکور و کاری و جوامع با انسان های کوته فکر و تنبل به یک شکل اداره میشد، جای سوال و اعتراض وجود داشت.

تقاضای من از همه اینست که بدون پیشداوری به این نکات فکر کنند و اگر این کار را بکنند خودشان متوجه می شوند که مشکل چیست و راه حل کدامست. اگر وقت اضافه ای هم دارند هم مشکل و هم راه حل در مطالب قبلی همین سایت به اشکال مختلف و از زوایای متعدد مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

نوشته شده توسط دکتر محمد رضا امینیان جمعه, 18 تیر 1400 ساعت 23:12

 

تمام حقوق مادی و معنوی متعلق به مدیریت سایت جهانی بهتر می باشد .

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است .